نگاه هایی درباره عشق ورزیدن

نگاه هایی درباره عشق ورزیدن

نگاه هایی درباره عشق ورزیدن مقاله‌ای است برگرفته از دیدگاه اریک فروم دراین باره که در کتاب هنر عشق ورزیدن مطرح شده است.

تعریفی دوباره از عشق ورزیدن

میل به دوست داشته شدن در همۀ ما انسان‌ها و حتی حیوانات، یک ویژگی پایه‌ای است و کسی تا کنون نتوانسته آن را انکار کند.
شاید برای رسیدن به این نقطه یعنی محبوب واقع شدن، پررنگ‌ترین و بهترین کاری که هرکس ممکن است به آن فکر کند، عشق ورزیدن است.
به‌عبارتی، ما برای آنکه به ما عشق ورزیده شود، خودآگاهانه یا ناخودآگاه به سمت دوست داشتن و عشق ورزیدن کشیده می‌شویم.

یکی از دلایلی هم که باعث می‌شود ما درباره تعریفی دوباره از عشق ورزیدن جدی باشیم، این است که ما خوشبختی را در دوست داشته شدن تعریف کرده‌ایم.

گمان کرده‌ایم اگر موفق شویم عشق کسی را به خودمان معطوف کنیم، برنده شده‌ایم و خوشبختی را به زندگی‌مان لوله‌کشی کرده‌ایم.
لازم است به تعریفی دوباره از عشق ورزیدن فکر کنیم.

در تعریفی که ما به‌اشتباه از خوشبختی در ذهنمان جای داده‌ایم، کامجویی و رسیدن به لذت های جنسی را هم باید در نظر بگیریم.
عشق ورزیدن معمولاً ما را فقط به یاد جنس مخالف می‌اندازد و به این شاید فکر هم نمی‌کنیم که عشق به جنسیت فرد محدود نمی‌شود و فراتر از این است.

عشق ورزی آموختنی است

مخصوصاً در دنیای امروز که دانش، آموزش و مهارت در ذهن انسان‌ها در جوامع مختلف جایگاه ویژه‌ای پیدا کرده، لازم است ما این تعریف را در ذهنمان تغییر دهیم که «عشق ورزیدن آموختنی نیست.»
اگر کمتر کسی را دیده‌ایم که به “مهارت عشق ورزیدن” و روشمندیِ عشق ورزی باور داشته باشد، دلیلش این نیست که گمان کنیم می‌شود عشق ورزید، بدون تمرین و بدون دانش و بدون مهارت.

این مطلب را هم بخوانید
جملاتی زیبا از کتاب های خوب

عشق ورزی آموختنی است و ما باید آن را یاد بگیریم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

11 + 3 =